Clubblad


Wandelclub

Paul Gerard Beringen vzw

Op deze pagina publiceren we geregeld een artikel dat in ons clubblad werd opgenomen. 

Ons clubblad verschijnt driemaal per jaar.

Verslag wandeling Dover (Kent)

Tekst & Foto's: Nicole & Guy

 

Voor de laatste wandeling van onze reis naar het Verenigd Koninkrijk in 2019 viel onze keuze op een kliffenwandeling in Dover.  Vanaf de camping in Canterbury reden we bij een mooie 23° naar het Visitor Centre in Dover. 

 

Bij het binnenrijden van de parking kregen we alvast bij het betalen van een parkeerticket (£5) een plannetje mee waarop enkele mogelijke wandelingen stonden ingekleurd.  Onze keuze viel op de 'rode' wandeling, die naar de vuurtoren "South Foreland Lighthouse" zou leiden.  Het feit dat er zich op dat keerpunt tevens een Tea Room bevond, maakte de keuze voor ons nog gemakkelijker...

 

Vanaf het pad aan het Visitor Centre kregen we al een eerste zicht op de mooie, witte krijtrotsen waar Dover om bekend staat, want deze kliffen vormen al eeuwenlang de toegangspoort tot Engeland.  Bij het begin van de wandeling kregen we van boven af ook een mooi zicht op de drukke haven aan de voet van de rotsen, waar heel wat auto's en vrachtwagens de veerboten in- en uitreden.  Toen we verder wandelden in de richting van de vuurtoren, kregen we bij een blik achterom een prachtig zicht op Dover Castle, een kasteel uit de 12de eeuw, dat we bij een volgende gelegenheid zeker eens moeten bezichtigen!

Foto 1: een blik op de witte krijtrotsen vanaf het wandelpad dat over de kliffen loopt.

 

In het begin van de wandeling volgden we nog trouw de uitgestippelde 'rode' wandeling van ons plan, maar al vlug weken we af en toe van die route af om dichter bij de kliffenrand - maar op veilige afstand! - te wandelen en zo nog mooiere zichten op de kliffen te krijgen.  Her en der liggen, weliswaar smallere, paden maar zij zijn ook veilig genoeg zolang je maar niet op de rand zelf gaat staan.  Zo gingen we onder meer in Langdon Hole door een "kissing gate" om over een platgetreden pad dichter bij de rand en de bijhorende mooie uitzichten te kunnen komen [Foto 1].  Onderweg passeerden we (wilde?) paarden, die hier bewust worden gehouden om de snelgroeiende grassen en struiken binnen de perken te houden.

 

Omstreeks 13.30u arriveerden we aan de vuurtoren 'South Foreland Lighthouse' [Foto 2], waar we in Mrs. Knott's Tea Room een pot koffie en een soort bessengebak deelden.  Deze vuurtoren werd in 1843 gebouwd en was de eerste die elektrisch licht gebruikte (in 1858).  Op sommige dagen (meestal van vrijdag tot maandag) kan de vuurtoren bezocht worden en de trap beklommen worden om vanaf het balkon, naar verluidt, een prachtig uitzicht over het Kanaal te krijgen.  Toen wij er waren was dat deel van de vuurtoren helaas gesloten.

Foto 2: de vuurtoren South Foreland Lighthouse op de kliffen.

 

We namen de tijd voor onze koffie met gebak en besloten om daarna terug het onderste pad te nemen en niet terug te keren naar het Visitor Centre via de 'geijkte' weg.  Ook nu weken we weer geregeld af van het pad om nog meer te kunnen genieten van de prachtige uitzichten op deze zomerse dag.  Soms waren dat smalle paden, die nogal dicht bij de rand liepen, en soms waren het hellingen waar we even moesten doorbijten om boven te geraken en waarbij we moesten opletten om niet over de losse steentjes uit te glijden [Foto 3]. 

Foto 3: één van de vele paden op de krijtrotsen en in de verte is de veerhaven van Dover te zien.

 

Op deze terugweg naar het Visitor Centre probeerden we ook nog - vruchteloos evenwel - het scheepswrak te lokaliseren dat 'ergens' aan de voet van een trap zou liggen.  Deze afdaling leek ons toch iets te gevaarlijk en dus wandelden we verder naar een volgend uitkijkpunt. 

 

Vanaf dat punt volgden we de 'gele' route, die soms wel heel dicht langs de kliffenrand liep en niet echt aan te bevelen is voor mensen met hoogtevrees.

 

Om een steile beklimming te omzeilen, keerden we tenslotte terug naar de 'rode' wandelroute waarna we terug uitkwamen aan het Visitor Centre, waar ik nog een gratis plannetje in het Nederlands meenam.  Het is wel gek dat deze wandeling helemaal niet overeenkomt met de Engelstalige wandeling, die volgens ons ook mooier is!  Door onze "eigen" wandeling te doen, deden we 9,64km en we kunnen de kliffen(wandeling) van Dover ten zeerste aanbevelen.  Zeker bij mooi weer heb je prachtige zichten en kan je in de verte, als je over goede ogen of een verrekijker beschikt, zelfs de Franse kust ontdekken.

WPG Beringen 2017 © All Rights Reserved